Persoonlijk: Getting used to backpackers life

 In 2012 – 2013 was ik acht maanden op pad. Vier maanden door Austalië en Nieuw Zeeland. Hier werken, daar kamperen. Wat een vrijheid! Daarna vloog ik door naar Taiwan – wat een verandering! De laatste 3 maanden was ik in Thailand, Laos, Vietnam en Cambodja. Een FANTASTISCHE reis. Hier lees je mijn persoonlijke verslagen!

Yoo everybody,
Hier ff een nieuwe blog. Die vorige was een beetje raar misschien. Dat was ook hoe ik me voelde bij aankomst hier; een beetje raar. Je komt zomaar uit de winter vanuit het niets een wereldstad waar het zomer is. En waar heel veel mensen hier al jaren naar toe werken, is het voor mij een beetje uit de lucht komen vallen. Ik was nauwelijks terug van Spanje en Berlijn, of ik zat al weer in het vliegtuig.

Ik vind het bizar hoe snel je kan wennen aan een ‘nieuw leven’. In Berlijn vond ik dat al bijzonder. Maar ook hier heb ik eigenlijk geen moment meer terug aan huis gedacht. Ik zit nu gewoon in Sydney. Ik weet eigenlijk nog steeds niet of ik dat besef, hehe. Ik begin steeds meer aan het hostel leven te wennen. 100 x per nacht wakker worden, ik weet niet beter. Ook eerst 3 kakkerlakken vangen voordat ik ga tukken, is inmiddels dagelijkse koek. Noodles en brood is mijn daily menu. Elke dag loop ik naar een oude kerk, waar nu 1000en rendieroren zijn opgeslagen. Want dat doe ik hier, rendieroren verkopen op de straten. Het is niet het leukste baantje, maar het brengt wel un poco money in the pocket. In principe is het voor kinderen met kanker. Maar dat hebben ze niet één keer genoemd. Het gaat alleen maar om zoveel mogelijk geld in het laatje brengen. Je moet ook zelf wisselgeld voorzien. Volgens mij jat iedereen als de raven daar. Er heerst alleen een soort van ‘ don’t ask, don’t tell’ policy; zolang wij niet vragen waar het geld heen gaat, kunnen we doen wat we willen. Ik denk ook dat er mee kap, want ik voel me echt een ripper. Al die arme oma’s die 5 dollar geven omdat hun kleinkind leukemie heeft gehad…

Ik ken inmiddels honderden mensen in en om Sydney, dus dat valt mee. In het hostel zit altijd wel iemand op de binnenplaats waar ik bij kan zitten, dus no worries iedereen, ik zit hier niet alleen. Desondanks moet ik nog wel wennen aan ‘alleen’ reizen. Je komt duizenden mensen tegen, dat zeker. Maar elk gesprek is het zelfde. Vraag 1: Hoe lang ben je hier al. Vraag 2: Hoe lang blijf je hier nog? Vraag 3: Was is je plan hierna? En dat gesprek voer je ongeveer 100 x op een dag, niet overdreven. Dus ja, de diepgang is nog even ver te zoeken, haha. Ik vind het ook arelax, dat als je net iemand begint te kennen, diegene ‘m de dag erna weer peert. Ik lig nu alleen op m’n dorm (wat echt backpackers heaven is!!) en toen ik gisteren binnen kwam, zat er een kleine kakkerlak. Beest gevangen met een bakje, en doorgespoeld. Kom terug, krieoelt er weer zo’n beest, 2 centimeter nu. Ik dacht; whateve, vangen klaar. Zo gezegd zo gedaan. Kom ik weer terug van de wc, zit er deze keer een BEEST van 5 centimeter. En met Mel in Thailand ofzo, dan lach je daar samen gewoon om. Maar nu zat ik daar alleen, moest ik daar nog gaan slapen.. heel relax was ’t niet.

En dat is ook nog een beetje hoe ik me hier voel. Ik betaal meer dan 3 x de maandelijkse huur van mijn kamer in Wageningen, terwijl ik er niet eens een maand zit. En dan zit ik in een goor gedeeld hostel met kakkerlakken. De boodschappen zijn zo duur, dat ik vaak maar brood of noodles eet. Spaghetti, in Nederland is een makkelijke goedkope maaltijd, is hier al gauw 7 dollar. Een prei is 2 dollar! Spaghetti 1,50. Paprika 2,00. Gehakt 8,50. De bus is 3,75 voor een enkeltje. Kebab bij uitgaan 8,50. Hahah ja nouja is het dus gewoon duur. Soms denk ik van; Zit ik hier in een extreem dure westerse wereld, was Thailand geen beter idee? Maar aan de andere kant, straks als ik de stad uit ben, de outback in. Baantje zoeken wat goed betaalt. Kijken of ik misschien met iemand met de auto mee kan rijden. Zou allemaal fckn vet zijn!!! Dus ff afwachten, en komt allemaal goedddd. Aan de andere kant denk ik ook: Mega vet dat ik alleen naar de andere kant van de wereld ben vertrokken, en dat alles gewoon werkt! Geen heimwee, no hard feelings, gewoon genieten (op de stress om geld na :p).

Dus mensen, enjoy jullie kerstvakantie! Geniet van de sneeuw. Ik ben gisteren compleet verbrand op Bondi Beach, dat is ook niet alles, haha.

Cheers en heel veel kusjes.

Social media:

Be first to comment