Funny stories: Slapen bij Babousch in Transylvanie!

P1010482

Vandaag worden we wakker in de nachttrein. Vannacht hebben we als onderdeel van onze interrailreis naar Istanbul, de trein van Budapest naar Boekarest genomen. Omdat de afgelopen bestemmingen alleen stad betroffen (Praag, Plsen, Budapest), willen we nu wat anders en besluiten tijdens onze treinrit naar Boekarest dat we er gewoon al eerder uit springen! Dus geheel ongepland staan we opeens in Brasov. Dikke mist siert de velden en van die zwarte raven vliegen kraaiend voorbij. Echt precies het sfeertje dat je zou verwachten in Transylvanie!

Zo arriveerden we in Brasov. Lekker eng sfeertje, daar!

Zo arriveerden we in Brasov. Lekker eng sfeertje, daar!

In Brasov zelf bezoeken we het kasteel waar Vlad Dracula ooit woonde (in plaats van bloeddorstige, beangstigende herinneringen aan vampierverhalen, treffen we hier overigens alleen maar een kledingcollectie van de Oostenrijkse koningin Marie, die hier daarna schijnbaar ooit woonde: boringgg! – maar dat is een ander verhaal). Als overnachtingsplek kiezen we het middeleeuwse dorp Sighisoara. De Lonely Planet beschrijft het als het mysterieuze geboortedorp van Vlad Dracula, op een vaak mistige bergtop, dat in de Middeleeuwen lijkt te zijn blijven hangen.  Wij zijn verkocht en pakken de trein!

Aangekomen in Sighisoara. Dit is het beeld vanuit de trein; alsof de tijd hier heeft stil gestaan!

Aangekomen in Sighisoara. Dit is het beeld vanuit de trein; alsof de tijd hier heeft stil gestaan!

Heel de trein zit vol met indrinkende alto’s; van die rockers met lang haar. O, nee, denken we – als ze maar niet uitstappen bij hetzelfde station! Er zal daar toch niet net wat gaande zijn?? Maar ja hoor – bij halte Sighisoara worden de laatste biertjes ge-at en de gitaren uit het rek gehaald. Dit weekend vindt hier het middeleeuwse festival plaats. Het kleine dorp lijkt uit zijn voegen te barsten onder de gigantische toeloop van toeristen! We zien het vinden van een hostelbed die nacht niet al te positief in. Toch gaan we er voor en besluiten in de stromende regen alle 4 de hostels langs te lopen. Maar als we ook bij het laatste hostel een bordje met ‘full’ op de toonbank zien staan, begint onze hoop langsaam te vervliegen.. Wat nu? We kunnen moeilijk op straat gaan slapen, hebben ook geen kampeerspullen bij ons.. Nadat we het nog bij een aantal hotels geprobeerd hebben, wordt het ons toch echt duidelijk: Sighisoara is vannacht volgeboekt. Met tranen in onze ogen – want wat is het hier mooi jongens! – besluiten we de nachttrein naar Brasov terug te nemen – er is geen andere optie. Wanhoop is onze enige emotie.

Als we sip en nat, als een verzopen katje, naar het station lopen, fluit er opeens een ‘dame’ ons toe. Dame tussen aanhalingstekens, want wat daar op die kruk zit is ons niet meteen duidelijk. Baboeschka, zo benoemen we haar; een vrouw van 50/60 jaar oud, dik, krom als een banaan, aan één oog blind en zo mank als een lammetje. Middels de taal die ze spreekt (als het überhaupt al een taal is, het klinkt meer als buitenaards gepuf) en wat gebaren die ze maakt, probeert ze ons wat duidelijk te maken. Volgens mij moeten we volgen. Wat zou ze willen? Ze leidt ons via de achtertuin, haar huis naar binnen. Bij haar woonkamer – een vochtige kelder, zo muf als een bunker die al 92 jaar leeg staat – knikt ze vriendelijk. We kijken eens goed haar woonkamer in. Het eerste wat ons opvalt zijn de naaktslakken op het plafond, maar die zal ze wel niet bedoelen. We zien er niet uit als de dierenbestrijding, toch? Dan zien we opeens dat ze de kleden op de grond in bedjes heeft gevouwen. Op dat moment pakt ze ook een pen waarmee ze op een briefje het Roemeense equivalent van 5 euro schrijft, 15 euro in totaal. Dan valt opeens het kwartje!! Van Baboeschka mogen we hier vanavond slapen!!! Yayyy, thanks Baboesch! We love you!! Woohoo. Dat ik vervolgens per ongeluk een naaktslak doodtrap met mijn slipper, kan ons niks schelen! Dat de wc een gat in de tuin is, ach wat interesseert het ons. Dat de kleedjes ruiken als er als 7 lijken in hebben liggen rotten, is ons op dat moment ook prima. Het interesseert ons allemaal helemaal niks meer! Wij hebben een slaapplek!! Baboeschka wijst nog even streng naar het papier; nu betalen! We geven haar een dikke fooi van 5 euro en betalen 20 in totaal. En met zijn 4-en vieren we feest!

Zo zag Baboeschka er ongeveer uit!! (via: www.247sports.com)

Zo zag Baboeschka er ongeveer uit!! (via: www.247sports.com)

Dat wij zo blij zouden zijn met een door naaktslakken gedomineerde grafkelder, hadden wij nooit verwacht! Reizen maakt de gekste dingen in ons los :D We hebben vervolgens heerlijk gefeest op het festival, in de bergen gemountainbiked, kampvuren gemaakt, worst gegrilt en wodka gedronken. Babousch, niet zonder jou! Lieve Babouschka, nogmaals bedankt!

Thanks Baboesch! Dit niet zonder jou!

Thanks Baboesch! Dit niet zonder jou!

Social media:

5 Comments

  • Wat een gave ervaring en wat een ontzettend goed geschreven stukje (en dit complimentje komt van een journalist)!

    • Reply January 6, 2015

      Joost

      Oh leuk, dat is een mooi compliment. Erg bedankt :D

  • Reply January 7, 2015

    Caro

    Wauw, hoe bijzonder het is waar je allemaal uitkomt en wie je tegenkomt!

  • Reply January 7, 2015

    Nicetobeout

    Wat gaaf heb je het beschreven. Dat sfeertje! Super! En zo’n middeleeuws festival in die setting lijkt mij wel wat :D

  • Reply January 7, 2015

    Simone

    O geweldig! Heel erg leuk geschreven… en nou weet ik alleen niet of ik nou wel of niet op zoek moet gaan naar de roots van Dracula.. ;)

Leave a Reply