New adventure: een PhD in Göttingen

goettingen_1

Hallo iedereen, hier een update vanuit het mooie Göttingen!
<For the english version, click here>

Ergens eind mei kreeg ik een van de beste telefoontjes ooit; mijn supervisor zei: ‘Joost, je mag bij ons beginnen‘! ‚Watttt?‘ was mijn reactie. Twee weken daarvoor had ik gesolliciteerd voor een PhD positie in de leerstoelgroep ‚bodemkunde van de tropen‘, een project met focus op landgebruiksverandering in Indonesië – daar dit mijn droombaan leek, kon ik me in de verste verte niet voorstellen dat mij zouden kiezen! – ‚yessssss I’ll take it‘ schreeuwde in de telefoon, (met mijn mond nog vol eten omdat ik in een combinatie van verbazing en enthousiasme meteen had opgenomen).

    Zo geschiedde het dat ik in juli verhuisd ben naar Göttingen. ‘Göttingen???‘ denk je nu. Ja, een stadje, precies in het midden van Duitsland. Hier boven heb ik een kaartje toegevoegd. Het ligt onder Hannover, 300km van Berlijn, 380km van Eindhoven – ik zit dus mooi tussen mijn twee levens in. Met meer dan 45 Nobelprijswinnaars (soms zie ik er wel eens een tijdens de lunch!), wordt de Georg-August Universiteit Göttingen ook wel het centrum van de Duitse wetenschap genoemd. Als ik ‚s ochtends langs het ‚Max Planck Institut für Sonnensystemforschung‘ fiets, ben ik nog steeds beindrukt. Samen met Greta, mijn Italiaanse collega, heb ik een appartementje gevonden in het centrum van Göttingens Altstadt. Göttingen ist echt zo’n Duits stadje, met Fachwerk, dat hout wat overal in de huizen zit (had je mij 5 jaar geleden geweten dat ik in zo’n Duitse plaats zou wonen, dan had ik het niet geloofd!). Het bevalt eigenlijk verrassend goed. Het kleinschalige is wel weer chill na 3 jaar Berlijn en er is genoeg te doen. En wordt het saai; in 2 uur ben ik met de ICE in Berlijn.

    Het straatbeeld in Göttingen!

    Het straatbeeld in Göttingen!

    Mijn instituut bevindt zich aan de rand van de stad op de voet van een heuvel. Met mijn kamer op de vierde verdieping heb ik een prachtig uitzicht over de hele stad en omringende vallei. Ook met mijn collega’s en begeleiders heb ik het getroffen; iedereen lijkt super chill, vriendelijk en behulpzaam – een wereld van verschil in vergelijking met FU Berlin!

    Bezoek van mijn zusje en broertje!

    Bezoek van mijn zusje en broertje!

    De komende drie jaar ga ik onderzoek doen naar de invloed van de transitie van bos naar kleinschalige olie palm en rubber plantage op de uitstoot van broeikasgassen van de bodem. Nogal een zin, een korte uitleg: zoals inmiddels bij het grote publiek bekend, wordt er meer en meer palmolie gebruikt. Stiekem zit het in heel veel producten (tandpasta, pindakaas etc.). Die palm olie moet natuurlijk ergens verbouwd worden, en dat gaat het beste in het klimaat rondom de evenaar. Ook de rubberboom gedijt hier het best. Op dit moment wordt daardoor op grote schaal tropisch regenwoud gekapt, weggebrand etc. om plaats te maken voor deze gewassen. Deze verandering heeft natuurlijk consequenties voor de het ecosysteem, en daarmee op het klimaat. De kap van het tropisch regenwoud heeft bijvoorbeeld gevolgen voor het watergehalte en de structuur van de bodem, ook is er minder organisch materiaal input van planten. Dit alles zorgt voor een verschil in uitstoot van koolstofdioxide (CO2), methaan (CH4) en lachgas (N20). Maar hoe precies? Dat vertel ik je in 3 jaar! Iedereen is bij deze uitgenodigd voor mijn verdediging ;-)

    Het meten van: boomstam broeikasgas uitstoot (links) en bodem broeikasgas uitstoot (rechts)

    Het meten van: boomstam broeikasgas uitstoot (links) en bodem broeikasgas uitstoot (rechts)

    Hoe ga ik dit meten? In Indonesië. Maar liefst anderhalf jaar. En over twee weken vertrek ik al. Dat komt opeens dichtbij… Mijn veldonderzoek vindt plaats in de provincie Jambi, op het eiland Sumatra. Ik heb al een kamer in een huis dat de uni voor ons heeft gekocht. Ik ga namelijk niet alleen – in totaal zijn er zo’n 40 a 50 PhD studenten bij het project betrokken. Niet alleen mileukundig, maar ook biologisch en sociaal-economisch. Iedereen zal zo af en toe in Jambi zijn. Het project is trouwens echt goed georganiseerd; van hulp bij visum, tot het uitlenen van brommers. Een documentaire over het project hieronder!

    Een korte documentaire over het hele project

    Hoe ziet het er dan uit daar? Eerst ga ik Indonesisch leren, zodat ik met mijn assistenten kan communiceren! Ik krijg namelijk twee assistenten mee op veldwerk (ja, ik, Joost.. haha), en zelfs een eigen taxi chauffeur! Met een truck rijden we naar onze onderzoeksgebieden. Achterin staan 3 brommertjes, waarmee we vervolgens verder kunnen als de weg ophoudt. Het wordt dus echt een hele onderneming. Maar zoveel zin in, dit is echt bizar haha!

    Op dit moment zijn we bezig met het klaarmaken van de verscheping van onze meetapparatuur. Met zogenaamde gaskamers ga ik de broeikasgas uitstoot meten – ik neem er maar liefst 160 mee. Daarnaast gaan er zoal ruim 13.000 glazen buisjes, 5000 plastic bekertjes en apparaten als schutmachines mee. Een hele operatie, en we zijn dan ook al een goede maand bezig met bestellen en verpakken. Inmiddels is ons kantoor complete chaos, maar ook de volledige gang, plus de keuken zijn veranderd in eerste klas pakhuis. Mocht het met deze PhD niks worden, dan kan ik zeker bij FedEx aan de slag! Hopelijk krijgen we het deze week af en kunnen we volgende week ons visa en research permit ophalen. Op 5 oktober vlieg ik dan om 20:00 vanaf Berlijn.

    De staat waarin ons kantoor af en toe verkeert..

    De staat waarin ons kantoor af en toe verkeert. Gelukkig kan Greta er nog om lachen!

    To be continued…

    Social media:

    Be first to comment