Persoonlijk: 10.000 kilometer op de teller! Perth bereikt!

In 2012 – 2013 was ik acht maanden op pad. Vier maanden door Austalië en Nieuw Zeeland. Hier werken, daar kamperen. Wat een vrijheid! Daarna vloog ik door naar Taiwan – wat een verandering! De laatste 3 maanden was ik in Thailand, Laos, Vietnam en Cambodja. Een FANTASTISCHE reis. Hier lees je mijn persoonlijke verslagen!

Heyy Friends & Family.

Hoe is het in Nederland/Zuid Afrika/Sierra Leone/Cuba/Costa Rica (of alle andere plekken waar al mijn vrienden opeens uithangen)? Ik ben na een reis van meer dan 5500 kilometer aangekomen in Perth!! We hebben de hele West kust gezien. In totaal meer dan 10000 km helemaal vanuit Adelaide omhoog naar Darwin en dan vanuit Darwin helemaal naar het Zuid Westen. Wat een reis!! Dit was echt back to nature. Pure vrijheid. Met eigen auto rondreiden waar we willen. Stoppen waar we willen. Zo lang blijven als we willen. Geen verplichtingen, stress, haast. Opstaan met de zon, ontbijten met kangaroos of dolfijnen, een ochtendduik, vervolgens een nieuw nationaal park, weer een duik, een maaltijd op het strand en dan slapen in de open lucht zodra de zon onder is. Mensen, dit is het leven!!!

Ik ga het deze keer wat korter proberen te houden en niet per dag beschrijven, want dat vorige verhaal was echt ellenlang (6 A4, voor de fools die het helemaal gelezen hebben).

Laatste bericht was vanuit Katherine, waar ik bij de McDonalds zou beginnen. Het bleek dat we maar 24 uur per week zouden krijgen, waardoor we nauwelijks wat konden sparen (dat is dus Australie, als backpacker word je gewoon gebruikt voor al het rotwerk en whatever). Ik heb toen besloten ( na enige twijfel) om samen met Marlies aan de West Kust te beginnen!

Eerste stop was het Katherine Gorge national park. Zouden mooie watervallen etc. zijn. Uiteindelijk was ELK pad gesloten (door overstroming). Zelfs de uitkijk op de berg (renovatie van het pad, uhu). Beetje teleurgesteld vonden we opeens een groot mooi zwembad, helemaal verlaten. Dus snel over het hek geklommen. Door wet season was de bijbehorende camping gesloten, maar het zwembad hielden ze schoon ofzo. Het werk helemaal mooi toen de deur van de poolbar niet op slot zat, en het bier nog stond aangesloten. Ik dacht: wajoooo een droom komt uit. Helaas bleek het bier oud en koolzuurloos, dus goor. Heeft ons er echter niet van weerhouden om een heerlijke (voor de dames topless) poolparty te houden (de droom van menig man).

Volgende ochtend gingen we in het park ontbijten, kwamen er 2 kangaroos bij ons op het kleedje zitten. Super cute! Toen was ik meteen super blij dat ik niet voor de Mac gebleven was. :D Die dag afscheid genomen van Fabienne en heb ik de 500 km naar Kununurra gereden. Onderweg hadden we nog een stop in een groot meer. Hadden wel zin om ff te zwemmen. Stonden nergens bordjes met dat er krokodillen waren, ‘dan moet t wel kunnen’. Lezen we later in de reisgids: ‘ Lake Argyle is habitat voor 25.000 krokodillen’. Hahahha omg. niet 100 of 1000 ofzo, nee 25000. Gosh, im so happy to still be alive..

De dag erna moesten helaas weer 500 km maken. Gelukkig vond ik het rijden wel leuk, dus ging lekker beetje gassen enzo. Onderweg stoppen bij de spectaculaire boabtrees, watervalletjes en bergjes beklimmen. 100 km omgereden voor een ‘very beautiful waterhole’. Nou daar lag alleen maar modder en schijt in, dus heb mooi het bordje veranderd van ‘Caroline Pool’ naar ‘Caroline Shithole’ hihi. Ook kwamen we voorbij een spookdorpje (inclusief kerkhof) en ‘The Chinese wall’ (geologische formatie). Uiteindelijk op een zandbank in een rivier gekampeerd. Inclusief kampvuurtje en visjes vangen. C’est la vie!!

De ochtend erna was heerlijk: wassen en badderen in de watervalletjes van de rivier. Another 500 km gereden. Er kwam namelijk een cycloon aan, daardoor zouden alle wegen overstromen (en dus gesloten worden). We wilden dan wel in een grote stad zijn. Broome (16000inwoners) is ongeveer de grootste stad in een straal van 1500km, dus daarheen gekoerst. Inderdaad onderweg waren er al stortregens, waarbij alles onderliep. Sommige plekken wel meter hoog. Deze keer vluchtte alle insecten in de grassprieten. Ook hagedisjes en slangen. Super zielig. Ik heb er een paar gered :D

Uiteindelijk aangekomen in Broome. Alleen maar regen regen regen. Kamperen gaat niet meer met ons tentje en de auto is veel te klam. Noodgedwongen weer moeten inchecken in een hostel (wat ik haat, want is dikke geldverspilling). Broome heeft een mooi strand, maar veel hebben we daar niet van mee gekregen. Overal werk gezocht, maar niet gelukt (wel ‘e’en middagje in een bouwmarkt geholpen). Het goede aan de cycloon was dat alle cocosnoten van de bomen waaiden. Dus die hebben we 100en gegeten (en dan hadden we ook weer wat te doen, want het duur 200u om ze te openen). De wind werd ondertussen steeds sterker en op het strand kom je je bijna tegen de wind in laten vallen, zonder de grond te raken. Bij plassen, kwam het 10m verder ofzo. Super grappig. In Broome hebben we Jule ontmoet die met ons mee verder reisde.

Na 4 dagen was de weg weer open, joehoe. Dus wij back on the road! Sommigen stukken waren nog steeds volledig ondergelopen, soms wel 100 meter lang door water (tot 30 cm), wel spannend. Ondertussen was een mooi strand, waar we aanvankelijk dagen wilden kamperen. Maar toen we er aankwamen was het een beetje stenig en er was gewoon niks. niet een boom ofzo. Dat is een beetje het nadeel aan compleet in the middle of nowhere zijn. Maar naar de dichstbijzijnde stad gereden (500km, 13000 inwoners). Was dood saai, enige hoogtepunt ‘the pretty pools’, die eigenlijk helemaal niet zo pretty waren.

Volgende stop was in Karijini National Park. Ik rijden. Diamantduifje doodgereden (die wij vroeger in de voiliere hadden :p). Erg treurig. Eerste dag chillen bij mooie waterval. Twee jongens voor de 5e keer tegengekomen. Tweede dag ook even mooi gezwommen etc.

Daarna was het tijd voor de schitterende kusten. Mooier dan de toeristische Whitesundays en beter bereikbaarkoraal dan het Great Barrier Reef (beide at East Coast). Weer 500 km rijden. Echt een nadeel, die grootte hier. Helaas niet aangekomen s avonds en in de openlucht op een parkeerplaats naast de snelweg geslapen (waaide te hard voor de tent). Maar kan gwn hier want na zonsondergang rijden er (bijna) geen autos meer. Ik heb de sterrenhemel nog niet genoemd geloof ik, maar hier was ie weer zichtbaar. ZOOO helder. Dus vallende sterren bekeken.

Exmouth was de eerste stop. Turquoise bay was super wit poeder zand met heldere blauwe zee. Gelegen in een natuurpark met emus en kangaroos. Koraal vond ik niet super bijzonder, maar wel lachen. Je kon drifsnorkling doen, dan dreef je in een stroming (maar vind stroming nog steeds een beetje eng na Indonesie). In het park op verschillende plaatsen gaan snorkelen. ‘s Avond slaapzak in de duinen uitgerold. Amazing. Dag erna gingen we naar Coral Bay, stukje verder. Onderweg helaas een klapband, in the middle of nowhere haah. Maar na een tijdje kon iemand ons gelukkig helpen. Coral Bay was ook vet mooi. In de duinen ook weer kangaroes en lizards. Super vet land, Australie.

Toen stond Carnavorn op het program, waar 70% van het fruit wordt geteeld. Moet werk zijn, sowieso! Na 1 uur zoeken wisten we het al: hier vinden wij geen werk. Van het kastje naar de muur gestuurd, onvriendelijke mensen, besloten om door te rijden (gelukkig heb ik nog wel mooi 2 Mangos, 1 avocado, 3 banenen, 1 tomaat, 1 citroen, 1 sinaasappel gejat HA schijtboeren). Gelukkig lag er een blowhole and zoutmeer in de buurt. Daar even gechilld. Ook zo er een strand zijn, waar ‘alleen de locals komen’. 1 km north of the blowhole, zei Jule. 10000 uur gezocht. Bleek 1 km zuid. Jule heeft dat vaak gehoord die dag hahah. Ohhh en het strand was echt tof. Heel mooi koraal en ik heb gezwommen met een grote schildpad!! Was echt tof. Hij vond mij wel chill ofzo, zat een beetje te kijken haha.

Een volgend national park ‘Shark Bay’ was the next stop. Hier zouden we kunnen zwemmen met dolfijnen! ‘s Ochtends bij het voeren gaan kijken. Beetje te toeristisch helaas. Gelukkig ging iedereen meteen weg daarna. En toen de dolfijnen terug kwamen waren we slechts met 6en en konden wij een visje geven. Shark bay was super mooi, alleen het was TE heet om op t strand te zijn (geen schaduw). The Blue Lagoon en Shell beach waren super mooi.

Na Shark Bay reden we naar Kalbarri national park. Het laatste outback fenomeen onderweg. Chille waterholes om te zwemmen, en een super mooie vallei met super veel kleuren gesteente. Ik ging ook een stukkie alleen lopen, en toen kwam ik een kangaroe tegen. En steeds als ik keek waar hij was, verstopte ie. En dan verstopte ik snel. En dan keek ie ff, en als ik dan weer omhoog kwam, verstopte ie weer snel. Haha. Lekker verstoppertje met een kangaroe. Een ochtend gingen we pelikanen kijken, maar toen kwamen ze niet (random zin dit).

Geraldton was een saai dorp onderweg, redelijk groot. Maar het regende. Alleen werk gezocht. Uiteraard niet gevonden. Australie is een grote droom : je gaat zoveel verdienen, top, blabal, was misschien een aantal jaar terug, maar nu zeker niet meer. Iedereen zoekt, slechts de helft vindt. En dan zijn het super slechte banen. Je hebt veel geluk nodig, denk ik. Ik zag zelfs backpackers op de grond met een bordje ‘Broke and jobless, please help us’ . Dat vond ik wel heel ver gaan. Ga dan gwn naar huis zou ik zeggen, ipv een bekertje neer zetten..

Jule vond het mooi geweest met ons en verliet ons na Geraldton. Wij zijn naar 7 mile beach gereden. Voelden ons niet zo chill door werk. Dus heel de dag niks gedaan op t strand: RELAX. ‘s Avonds lekker op t strand gekampeerd met zonsondergang en alles. Relaxe dag!! Die ochtend erna dacht ik: ‘nou ik zal weer eens rijden’. Rij ik meteen na 10 meter het zand in. Zitten we vast. Uur later helemaal uitgegraven, met stenen betegeld. En joeha, konden we eruit. Ik heb niet meer gereden ;)

Daarna kwamen bij mooie witte zandduinen. Hebben geprobeerd te zandborden, maar lukte niet echt (wrs handiger met board, dan met slaapmatje). En lekker gezwommen en s avonds naar Jurrien Bay waar zeeleeuwen waren. Bij aankomst: ‘Je ziet waarschijnlijk geen zeeleeuw, je moet naar eiland. Boek een toer’. Informeren dag erna naar een 2-uur durende tour. 175 euro. Ok, ik ga wel een keer naar Texel voor de Zeeleeuwen.

De Pinnacle Desert lag daarna op onze richting. Een woestijn met allemaal limestone pilaren. Sommigen wel 4 meter hoog. Onbekend wat ze gecre”eerd heeft. ‘s Avonds de sunset. Was gaaf. Hadden onszelf getracteerd op een fles rode wijn bij de zonsondergang. Was echt genieten. Daarna verstoppertje gedaan bij de Pinnacles. Was zo leuk!! Ik ben zo blij dat ik met Marlies heb kunnen reizen. Ze heeft precies dezelfde idee”en als ik wat betrefd reizen (net als Mel!). Was perfect.

Laatste stop voor Perth was Yanchep National Park. Zouden we wilde koalas zien. Natuurlijk weer niet te zien (fock die reisgidsen hier, echt). Na betaling konden we over een platvorm lopen waar ze gevoerd werden. Nouja, vooruit dan maar. Wel leuke diertjes.

Later die dag: PERTH!! We made it woohoo. Helaas gaf het niet de kick die we verwachten, omdat het super duur was (38 dollar per nacht voor goedkoopste hostel), en we gwn geen werk konden vinden. Eerst jobagencies bezocht. Maar besloten om in de auto op een parkeerplaats te slapen. Echt OVERAL backpackers in goedkope autos aan het slapen haha. Snap ik goed, wie gaat nou 38 dollar (=35 euro) voor een hostel betalen voor een gedeelde kamer (8 pers)?!. Dag erna konden we ook niks vinden voor werk. NOu we wilden in ieder geval ‘e’en avondje uit in Perth, om te vieren dat we 10000 km gereden hadden en daadwerkelijk Perth hadden bereikt. Ga echt geen 38 euro betalen. Toen was er een vol hostel en bood de aziaat aan dat we de auto op de parkeerplaats konden zetten en daarin konden slapen voor 15 dollar. Hahaha ok slaap helemaal nergens op, maar uiteindelijk gedaan, wij konden uit!! Met alle mensen van het hostel beetje wijn enzo gedronken. En toen uit. Iedereen kwijt. Ge”eindigd met de meest random mensen.

Perth verlaten. 38 dollar. Nee bedankt. Eerst nog een giga burger gekocht bij de Hungry Jacks (burger king hier). Eerste stuk vlees in 1.5 maand haha. En toen beetje naar het zuiden gereden. Eerst Pinguin Island. Moesten we zeker doen volgens de Australische reisgidsen, een duik met pinguins bij pinguin beach. Komen we daar na 150 km rijden. ‘Het is onwaarschijnlijk dat je een pinguin ziet, boek een tour’. JAAA DAAAAG schijtaustralie. Volgens de reisgidsen hadden we al met zeeleeuwen kunnen snorkelen, met koalas kunnen knuffelen en met pinguins kunnen zwemmen in het wild. Ze waren even de kosten vergeten. Totale prijs meer dan 300 dollar. Jaa echt daarom haat ik Australie. Oplossing –> Naar het eiland gezwommen. Daar lief aan de mevrouw gevraagd of we heel even snel een pinguin mochten zien. Of ik gek was. Was ik krankzinnig? Er waren betalende gasten. En ik gratis? Pff als ik niet heel snel weg ging belde mevrouw de politie.

Verder zijn we nog een beetje rond wezen toeren, en niet veel bijzonders gezien, maar lekker gerelaxd. Gisteren weer in Perth aangekomen. Marlies werkt nu voor 5 dagen (tijdelijke job) en ik vlieg straks naar Melbourne!!!! Ik heb besloten: Ik ga Australie verlaten. Ben al zo lang op zoek naar werk, dit werkt niet, en is het niet waard. kan nu ellenlang gaan wachten (en 38 per nacht betalen) op werk. Of gewoon naar Azie gaan. Ik kies voor het laatste. Even cityhoppen waarschijnlijk (Melbourne, Brisbane, Auckland) en dan naar Azie!!!!!!!!! Ill keep you posted!!!!!!!

Social media:

Be first to comment