Memories: Boerderijwerk in Australië

Grote bakken geld verdienen tijdens je reis in Australië; wie heeft er niet ooit van gehoord? ‘Ja, die vriend van mijn zus ging naar Australië en verdiende 1000 dollar per week!’ of ‘Ja, wow in Australië kun je gewoon 1 maand werken, 3 maanden reizen, zoveel verdien je!’. Zo vertrok ik ook naar Australië in 2012. Bankrekening spekken en op een boerderijwerk doen. Fantastische ervaring, zo klonk het. Dit is echter wat ik beleefde..

Boerderijwerk Australië; zo leuk als het er uit ziet?

Boerderijwerk Australië; zo leuk als het er uit ziet?

The Joy of Corn Picking
“Wat zou de wereld een mooie plek kunnen zijn als het allemaal net wat minder om geld zou draaien. Misschien ben ik te naïef. Misschien ook niet. Toen ik een baantje als maisplukker kreeg aangeboden, leek het mij zo slecht nog niet. 8 tot 10 uur per dag mais plukken bij een boer op de boerderij. 7 dagen per week en zeker 14 dagen. 16 dollar per uur. `Tel uit je winst` dacht ik. Daarnaast verwachte ik het gezellige boerderijleven. Met een stuk of 20 mensen samen op een boerderij wonen. Schapen, koeien, maïs, af en toe een kangoeroe die voorbij zou springen. Na werktijd met zijn allen ergens in een meertje zwemmen. Leek mij allemaal heel gezellig. Daarvoor kwam ik ook naar Australië, af en toe farmwork, iets wat je in Nederland nooit zou doen. En dan van dat geld weer een stukje reizen.
Maar hier gearriveerd, blijkt niks minder waar. De gezellige boer die ons vanaf het station kwam ophalen (ik dacht; wat leuk en persoonlijk, hij komt ons ophalen!), was al vanaf moment 1 chagrijnig. Vervolgens werden we ergens op een industrieterrein in een aftands huis gedropt. Een soort van plastic/houten vakantiehuisje. Volledig vervallen. Gore vloeren, kapotte meubels (als er al meubels waren), gaten in de muur waar letterlijk planten door naar binnen groeiden. Geen tuin, slechts de parkeerplaats waar een tafel en twee oude fauteuils stonden. Met 6 op een kamer zonder airco. En hoppa: daarvoor wordt al de eerste 120 euro loon per week ingehouden.
Een werkdag ziet er vervolgens als volgt uit: We staan om 04.30 op. Dan worden we om 5 uur opgehaald. Dan is het niet: ´Goedemorgen iedereen, nog plek voor 6, stap lekker in!’, nee, dan is het `6 mensen instappen, nu`. De vaste werknemers hebben een vaste stoel. `Don`t sit there, it`s Foxy`s seat`. Dat iedereen nog doodmoe is, en het liefst het komende half uur dat we moeten rijden nog even wil slapen, maakt niet uit; keihard raast de muziek door de speakers. `We zijn weer klaar voor een nieuwe dag mensen, iedereen actief`. 10 euro per dag, kost het vervoer. Huppa, volgende 70 euro minder loon. Dan komen we op locatie. Voordat iedereen goed en wel klaar staat is het meestal 06.15, net na zonsopkomst. Dan is het geen; `Jongens, vandaag wordt een zware dag, maar we gaan het maken samen! Als iedereen zijn steentje bijdraagt, overleven we ook vandaag weer!`. Nee, dan is het; `Iedereen, werk geconcentreerd. Werk je niet geconcentreerd, dan lig je er uit. We letten op je. We hebben toch mensen te veel`. Ja, dat wordt letterlijk gezegd. Dan begint de job. We moeten de toppen uit de maïsplant trekken (zogenaamde testles), die geven namelijk zaad en daarmee gaat in een straal van 20 meter de oogst verloren. Ze moeten er allemaal uit dus. Er zijn 2 soorten groepen, ‘pickers’ ; degenen die alles eruit moeten trekken. En ‘spotters’ degene die achter de pickers aanlopen en ze erop controleren dat ze niks vergeten. Je wordt dus continue in je nek gehegen als picker. Op een dag lopen we gemiddeld 10 rijen van 1,5 tot 2 kilometer. Dat is dus 15 tot 20 kilometer per dag lopen. Dat is 5 x van de Djept naar de Kempenkampus, 8 x van busstation Wageningen naar het Forum! 5 x van Pahudje naar de Dom. Bloody 3 x van Calle de Alamos naar El Palo ! Dat is 5 x van de Simon Dach Strasse naar Alexanderplatz. Begrijpen jullie !! Ook al loop je er de hele dag over : zwaaaar. De temperatuur is gemiddeld 42 – 45 graden. De zon is genadeloos. Zweten als een malle. Na elke rij mag je water drinken. Eerst was er nog een vies bakje, nu mogen we het met onze handen doen. Dat is niet even rustig wat drinken, dat is snel een grote slok nemen terwijl je wordt toegeschreeuwd: `Have a quick drink and get in again!!!`. Na de eerste 2 of 4 rijen is er `morning tea`. Dat is een kwartier pauze, soms langer, maar wel betaald! Weer 2 of 4 rijen later is er lunchbreak, ook een kwartier of soms langer, onbetaald, maar wel een half uur onbetaald. En dan weer 2 of 4 rijen later zijn we klaar. Je mag niet praten terwijl je door de rijen loopt (boring..) en maar èèn oortje van je mp3, want straks hoor je hun geschreeuw misschien wel niet. Want ondertussen wordt je alleen maar toegeschreeuwd. Een simpel `please` kan er niet vanaf. `If we see anyone leaving any more rubbish, that one is fired`, ´If you leave any more testles, you’re fired`, `If you walk too fast and miss them, we clock you out and you can leave and we never want to see you again`. Wat is er bloody mis met een beetje vriendelijkheid? Een beetje motivatie? `Jongens, het is heet, we weten het, maar kom op, als we nog even doorzetten zijn we straks klaar`. Nee hoor, `It`s hot, but the job needs to be done. If you don´t do it properly, you’re out`. Er zijn dus ook al tonnen mensen ontslagen sinds ik hier werk. Een Nederlands meisje waar wij mee omgingen, omdat ze wat water pakte en toen niet begreep wat `Fat aborigonal` zei. Twee jongens die aan het lachen waren om een grap. Iemand die water wilde, terwijl de bus al weg was. Vandaag een paar jongens omdat ze wat uitlegde over het maïs aan elkaar, but who talks is out. En naast hen nog tientallen. En daarna kan er ook geen woord over gezegd worden, want `they ain’t arguing with us`.
Ik had op gegeven moment een baby kaketoe gevonden. Ik dacht: dit is mijn kans om positief in de aandacht te komen. Dus ik ging naar de juiste vrouw, die het gelukkig allemaal heel zielig vond. Ze heeft het vogeltje meegenomen en was mij uiteraard erg dankbaar. Dagen daarna natuurlijk erg vaak geïnformeerd naar het vogeltje. Tot ik op het juiste moment kon vragen: `Hoe word je eigenlijk spotter?`. `Als je lang genoeg werkt, en de leiding ziet dat je het goed doet… maar ik zal wel een goed woordje voor je doen.`. Dus vanaf dat moment was ik spotter, wat 1000x fijner is, omdat je niet continue bang bent dat je het verkeerd doet. Alhoewel daar inmiddels ook wat op bedacht is: `sweapers`. Vaak native Australians die natuurlijk een streepje voor hebben omdat ze zich lekker bij de leiding kunnen inlikken. Die checken dan je rij. Gisteren kwam er natuurlijk zo`n geweldige sweaper bij mij langs. Een vieze behaarde gemeentewerker-alike met het iq van een stoeptegel. Ging mij even uitleggen hoe een plant werkt. Een top die je eruit trekt en die vervolgens in een bladoksel terecht komt groeit namelijk weer aan. Ja natuurlijk meneer, de afgebroken vaten zullen op miraculeuze wijze de stam van de plant binnen groeien en vervolgens met de bestaande vaten samen groeien en water opnemen. Dus ik zeg: ’dat is onmogelijk’. Nou hij werkte hier anders wel 3 jaar, en heeft het 100x gezien. En als ik nog meer met meneer wilde argumenteren, kon ik naar de baas en was ik mijn baan kwijt. Resultaat: ben weer picker. Ja ja, zo gaat dat in het mooie Dubbo. Het is hier dus echt afgrijselijk. En dan is er geen woord overdreven. Het werk zelf is niet eens zo zwaar. Gewoon verstand op nul en gaan. Maar je wordt gewoon behandeld als een hond. Als een kudde vee die opgedreven moet worden. En als je niet mee wil werken, hebben ze voor jou zo 100 anderen. En het interesseert ze zo weinig dat ze dat ook letterlijk tegen je zeggen. Ik vind echt dat niemand het verdient om zo behandeld te worden. Ik ben dan nog een jongen van 22. Maar er zijn ook gewoon meisjes van 18. Ik zit vaak te denken, stel dat hun moeders weten hoe hun dochters hier behandeld worden.. Het heeft wel iets weg van een ontgroening op een studentenvereniging. Je bent gewoon een naamloos wezen, een robot die door die velden wordt gejaagd. Gisteren stond ik bijna te janken in dat veld, omdat ik het zo naar vond..

Dus de vraag is: Waarom ben ik hier nog? Waarom blijf ik in godshemelsnaam op een plek als deze? In de eerste plaats: Ik heb gezegd dat ik het 3 weken zou doen, dus dat wil ik afmaken. In dit jaar ben ik niet alleen maar gekomen om een leuke tijd te hebben, maar ook om wat van de wereld te leren. Dat de wereld keihard was, dat wist ik wel. Maar nu weet ik hoe het is om te staan in de schoenen van iemand onderaan de samenleving. Om afgeblaft te worden, terwijl je je werk prima doet. Er zijn zo veel mensen op de wereld die het minder goed hebben dat wij in Nederland. En zelfs in Nederland weet ik zeker dat het soms zo gaat. Ik vind dat ik het ook maar eens moet ondervinden. Financieel gezien, heb ik altijd een makkelijk leven gehad. Maar nu leer ik eens even hoe het is om keihard voor je geld te moeten werken. Natuurlijk had ik meteen ontslag kunnen nemen. Maar ik denk ook wel dat dit iets is wat je je leven lang bij blijft. Een soort van levensles. En volgens mij maak je daarvoor ook een reis. Ik ben zo verschrikkelijk dankbaar dat ik kan studeren en straks weer mag beginnen. Ik heb er ook echt ongelofelijk veel zin in. Eindelijk weer met iets wat wat diepgang heeft bezig zijn. Ik vind dat super interessant, al die exacte processen (wiskunde, natuurkunde, scheikunde, geologie etc. etc. etc.). Ik zit onder het werk ook over allerlei van dat soort dingen na te denken. En ben echt blij dat ik daar later mijn beroep van kan maken. En dat ik noooooooit meer zulk doelloos werk hoef te doen.
Natuurlijk zijn er ook een paar voordelen. Ik kweek spieren. Ik weet zeker dat ik binnen no-time meer spieren heb dan Frans. Ik vind het ook mooi om eens in een compleet ander leven mee te draaien. Werknemers die in hun koloniale bouwstijl huizen na werktijd worden opgewacht door moeders of vrouw. Dat heb ik toch ook weer mee gemaakt. Na werktijd kunnen we soms nog even zwemmen en slingeren in de rivier, wat ik awesome vind. Dat vind ik misschien nog wel een van de leukste dingen die ik tot nu toe heb gedaan in Aus. Aan zo`n grote schommel hangen boven t water. En natuurlijk verdien ik wat geld. Ik hoop na deze 3 weken in ieder geval 1000 euro op mijn rekening te hebben. Dan kan ik weer 3 weken reizen.

Wat mijn plan nu is, weet ik niet. Ik moet nog 7 dagen. Er schijnen een paar vrije dagen aan te komen, daar will ik eigenlijk niet voor blijven. Toch ga ik voor de 21 dagen. We zullen zien of ik t volhou. Ik ga in ieder geval geen farmwork meer doen hierna, thats for sure. Ach ja, backpackerslife, we zien t allemaal wel. Nou cheer up people, en besef maar eens goed: `mijn leven is zo gek nog niet`. Groeten van uw verslaggever vanuit Australië.”

Het is dus niet altijd zo mooi als het lijkt. Hou daar ook rekening mee!

Social media:

Be first to comment