Thailand 2011, #3: Vervelende beestjes alom!

Vervelende beestjes alom!

Woef. Woef woef. WOEF WOEF WOEF. WEOEOFIEJEJAIOEIEI. Hap. Au :( En toen moest Joost naar het ziekenhuis. What happened?

Na een slopende reis (Düsseldorf – Beijing – Bangkok) ploften we lekker in ons bedje in Bangkok. De volgende dag stond Ayatthuya op het programma. Dit is de oude hoofdstad van Thailand (Siam destijds ), en het staat nog vol met oude tempelcomplexen. Dus wij fietsie huren en lekker rondtouren. De tempels waren prachtig. Uit de 13e eeuw blijven staan. Heel de stad stond er vol mee. Kijk maar op de foto’s. We waren natuurlijk mega enthausiast van al dit prachtigs der mensheid en daarom gingen we als een gek alle tempels langs. Op gegeven moment begon de schemer te vallen en kwamen we bij een ‘super mooie uitkijk toren’. Deze hebben we echter nooit gevonden. Wel een afgelegen klooster. Iets te vrolijk heen gefietst en daardaar zagen we circa 93 honden over het hoofd. Honden begonnen natuurlijk mega hard te blaffen en beten mij in mijn been. aaaah Rabiës!

The beautiful scene in ayuthaya.

The beautiful scene in ayuthaya.

De volgende ochtend meteen naar het ziekenhuis. Het Thaise ziekenhuis is echt een beleving. Alle zieken liggen in de wachtkamer bij elkaar. Bebloed, kuchtend in bedden en leuke mensen zoals ik. Die verplegers konden geen engels, dus dat was ook handig. En toen het alarm op de spoedeisende hulp afging, ging iedereen schaapachtig voor zich uitkijken. Leuk detail: mijn naam werd ‘Josephus Adsianus Kots’. Sowieso hulde aan de westerse gezondheidszorg! Maar goed, toen moest ik een prikkie, aan de antibiotica en om de 2 uur 2 paracetamol tegen de pijn (?). Goed begin hoor…

Daarna nog een mooi tempelcomplex en vervolgens op de trein naar Lopburi. Een stad die geterroriseerd wordt door apen. ‘Nou dat zullen we wel eens zien’ . Meteen op de eerste hoek een aapie. En toen nog een. En toen nog een. En toen nog 300. SICK! Bij de tempel sprong een aap op me af en jatte mijn toegangskaartje, zo uit mijn zak. En terwijl ik mijn andere spullen gauw in mijn tas deed, sprongen er 5 apen op me. Mijn pet afgooien, aan mijn tas plukken en aan mijn haren trekken. Eentje beet zelfs in mijn shirt. Snel de tempel ingevlucht. Die bleek vol vleermuizen en eentje plaste op me. In mijn oog om precies te zijn. Hoeveel hondsdolheid kan je krijgen? Zonder die inentingen lag ik nu ergens schuimbekkend in een hoek. Bang wegrennend van de apen de winkeltjes langs. Steeds zagen we mensen die werden opgejaagd door die beesten. Hahaha, wel vermakelijk.

Lopburi: waar men wordt geterroriseerd door apen!

Lopburi: waar men wordt geterroriseerd door apen!

Toen we alles wel gezien hadden, namen we de nachttrein naar Chiang Mai. Heel de trein vol kakkerlakken. En niet alleen op de grond, maar ook op ‘t plafond, je schoenen, boeken en zelfs op de stoelen (hoofdsteun etc.) Om de 10 minuten schreeuwde wel iemand. Ook Mel midden in de nacht, toen er een bij mijn oor liep. bijzonder, dat zeker!

Vandaag zijn we naar een waterval gegaan. Die was erg mooi. En verfrissend ook. En ook naar de Zoo. Melanie moest en zou de panda zien. Terwijl we daar waren brak een storm los ofzo, en de wegen veranderde in rivieren. Stuck in the zoo, joohoe. Hij was zo groot dat we met busjes werden rondgereden en zo konden we mooi de ravage zien.
Tijd voor ‘t avondeten nu! Tot snel!

Ps. Mijn nieuwe nummer ben ik vergeten nu. Alleen Michelle weet hem, als het goed is. Kan jij die ff hieronder posten?
@Johan. Ik had een 7 voor mn laatste vak!
Adios amigos

Social media:

Be first to comment