Met de trein door China!

Hallo iedereen,

Mijn China-reis zit erop, uitputtende maar mooie weken! Vanuit Nanjing ben ik via Xi’an, naar Chengdu & Sichuan, Guilin, Shenzhen en uiteindelijk Hong Kong & Macau gereisd. Een intense reis. Chinezen zijn me een volkje.. Maar ik heb mooie dingen gezien en interessante mensen ontmoet. Hier een klein verslagje :)

Panda's in Chengdu!

Panda’s in Chengdu!

Mijn reis begon 18 juni, toen ik van Nanjing met de nachttrein naar Huashan vertrok. Huashan is één van de 5 taoist bergen in China. Deze is extra bijzonder omdat er een plankwalk over een clif gaat (zie foto hieronder). Ik ben om 9 uur de berg op gelopen vanaf mijn hostel, en 12 uur later stond ik weer beneden. Daarna was ik één hoopje niks en ellende hahah. Het is echt NIET aan te raden. Ik heb geen pauze genomen en niks gegeten (behalve broodjes die ik bij had). Alles om kosten te drukken (cablecars en overnachtingen niet te betalen). Maar alles gezien wat ik wilde zien, dus perfect! De plankwalk was doodeng. Echt, zo veilig was ‘t allemaal helemaal niet volgens mij. En ik ben niet de beste met hoogte. Was wel echt heel vet, haha.

De plankwalk op de Huashan (mount Hua)!

De plankwalk op de Huashan (mount Hua)!

Xi’an was de stad die ik daarna zou bezoeken. Ook ooit de hoofdstad van china geweest, dus veel te zien. Het staat natuurijk het meest bekend vanwege het terracotta leger. De eerste dag heb ik lekker hollands gefietst over de stadsmuur (klik hier). ‘s Avonds had ik even geen zin om weer elke temple en elk parkje te checken (wat ik normaal doe tijdens mijn reizen), dus ben lekker om 7 uur met twee jongens uit New Zeeland de kroeg in gedoken. Daar was ik de volgende morgen iets minder blij mee; de bus naar het terracotta leger was géén feest. Toen het leger echter zag, ging t weer beter.  Alhoewel het minder indrukwekkend op me overkwam als ik verwacht had. Een uitgebreid verslag hier.

Het terracota leger.

Het terracota leger.

Volgende stop was Chengdu. Hier trof ik Imke waar ik mee in Nanjing studeerde. Samen  met twee Canadezen zijn we een week naar de Tibetaanse nomaden in Sichuan gegaan.  Dit was echt één van de mooiste trips die ik heb gemaakt in mijn leven. De groene hooglanden (>4000) gevuld met jaks en paarden tegen een diepblauwe atmosfeer. We hebben gehiked, met de hond gewandeld, paard gereden, jak gegeten, bij nomaden geslapen, door rivieren gelopen etc. Een aparte blog hierover heb ik geschreven omdat ik het zo bijzonder vond. Hier.

Paardrijden door de Tibetaanse hooglanden

Paardrijden door de Tibetaanse hooglanden

Terug in Chengdu (na een busrit van 8 uur met een snotterende man (die elke 10 minuten op de vloer van de bus roggelde) tussen ons in, feest), bleek een andere vriend van ons, Julius, ook daar. Met hem en een Chinees Imke’s afscheidsdiner genomen; een (veeeel te hete) soep met 1. Darm, 2. Hersens, 3. Maag. 4. Rotte groenten (zo smaakte ze in ieder geval), en (gelukkig) 5. Kwarteleitjes. Vanzelfsprekend was Imke dolgelukkig met haar laatste Chinese maaltijd. Julius zei echter; als je gewoon weg denkt dat het ingewanden zijn, is het best lekker. Helaas lukte het me niet om dat even weg te denken. Gelukkig was er daarna nog tijd voor een heerlijk authentiek toetje, zei de Chinees. Dus daar hield ik nog even een plekje voor open (een bijzonder groot plekje). Bleek echter van die smaakloze gelatine pudding :( Joost ging die nacht met honger naar bed.

Na afscheid te hebben genomen van beiden, ben ik alleen in Chengdu gebleven. Even een chille double room voor me alleen genomen om even lekker uit te rusten; naast de hostelbar :’). Geen sleep voor Joost. Love China life. Verder was ‘t wel heel tof. Ik ben de panda’tjes gaan bekijken (aaaah, cute). En ik heb de grootste boeddha ter wereld gezien (meer dan 2000 jaar oud). Was een mooi ding. Speciaal gebouwd zodat hij een boottocht over de rivier veiliger kon maken. En tadaa; gelukt! Door al het afvalmateriaal in de rivier veranderde de stroming. Chengdu blogje hier.

De Big Buddha van Leshan. 72 meter hoog (kijk maar die mini Chinees op de voorgrond).

De Big Buddha van Leshan. 72 meter hoog (kijk maar die mini Chinees op de voorgrond).

Een afgrijselijke treinrit daarna (2 uur vertraging, schreeuwende Chinezen, een Chinees die van 05.00 tot 07.00 op mijn bed zat (terwijl ik dus sliep, echt wtf?!) en een kind dat op de grond poepte) stond ik met beide voeten in Guilin. Nog even met de bus naar Yanshou en daar stond ik tussen de schitterende karstgebergten! 5 dagen niks doen. Fietsen, chillen, zwemmen, dat was precies mijn plan. Ik ben met Chinezen wezen ‘white water driften’, met een bootje door een stroomversnelling (wat in Europe bestimmt verboden zou zijn, vet leip). Ook ben ik naar nabij gelegen Xingping gefietst voor een overnachting. Lekker alleen door de bergen en rijstvelden, tussen de waterbuffels en vogels. In Xingping zag ik volledig random what could have been de mooiste zonsondergang van mijn leven. Drie Ieren vroegen (net nadat ik uit de douche kwam), of ik zin had om METEEN mee een berg te gaan beklimmen voor de zonsondergang. Ik dacht eigenlijk dat ie al onder was, maar toch maar mee gegaan. Was opeens bizar mooi. De volgende ochtend heb ik het ook nog geprobeerd, maar slechts regen. Ook leuk was een kookcursus die ik heb gedaan om nog even mijn favoriete Chinese gerechten mee te kunnen nemen. Lekker random deed ik die met 4 Romenen van rond de 50. Was erg leuk; ik kan nu Chinees koken en ben altijd welkom in Bucarest.

De zonsondergang in Xingping.. Mooier zie je ze niet vaak.

De zonsondergang in Xingping.. Mooier zie je ze niet vaak.

Een nog afgrijselijkere busrit later was ik in Shenzhen. De nachtbus had een of ander klein hok boven de motor (LOEIheet, no airco), voor ‘lange’ buitenlanders. Vieze kleden, kussens en matjes waren daar neer gepleurd en ik en twee Luxemburgers moesten t verder zelf maar uitzoeken. NIET geslapen. Daarna had ik een ‘hostel’ via hostelworld geboekt. Ik dat hostel zoeken maar niemand heeft ooit van de straat, noch het hostel gehoord. Ik kom compleet bezweet, stinkend, de modder nog op mijn tas, daar in de buurt aan. Besluit het aan iemand te vragen. Blijkt dat een gast van het Ritz Carlton 30 meter verder. Moet ik mee naar binnen, die lounge in, krijg drinken.. Zo ongemakkelijk in mijn stinkende zweetconditie. Maar ze hadden wel een kaartje uitgeprint. En wat blijkt? Dat hostel is een appartement bij iemand thuis die een kamer verhuurd. Hahah, hoe kan dat nou weer op hostelworld staan? Nouja, met veel Chinezen nog een laatste keer spellen gespeeld en m’n laatste Chinees gesproken. Ook nog naar een pretpark geweest waar ze zowat ALLE highlights van de wereld hebben nagebouwd. Naast de Eiffeltoren (schaal 1:2) en de Big Ben, zowaar een Zaanse schans!

Dit is het Window of the World park in Shenzhen. 'Ideaal voor de wereldreiziger met een klein budget' zegt de lame ondertitel :P

Dit is het Window of the World park in Shenzhen. ‘Ideaal voor de wereldreiziger met een klein budget’ zegt de lame ondertitel :P

9 juli stond Florian op het vliegveld in Hong Kong! Samen hadden we 6 dagen voor zowel deze stad als Macau. Hong Kong is echt een compleet andere wereld. Niet vergelijkbaar met een andere stad waar ik ben geweest. Een mix van Azië en het westen, op een piep klein stukje grond. Alles gaat daar de lucht in en er zijn 52 gebouwen hoger dan 200 meter en maar liefst 7,687 ‘highrise buildings’. De stad is totaal anti-voetganger. Je moet de hele tijd over bruggen of door tunnels. Soms kun je overigens wel kilometers over bruggen lopen; een soort tweede level in de stad, bizar. Daarnaast is alles mall, mall, mall. Wij zijn misschien wel 10 keer verloren gelopen in deze winkelcentra; metro-uitgang? Nee jongens, jullie gaan lekker nog even door onze giga-mall. Het leuke aan Hong Kong is de baai waar de stad gelegen is. Je kunt hierdoor mooi de overkant zien, en met bootjes varen. Ook zijn er diverse bergen van waar je een bizar uitzicht hebt over de hele baai en stad. Hier een leuk fotoblogje erover.

Hong Kong in de avond. Bizarre skyscraperstad!

Hong Kong in de avond. Bizarre skyscraperstad!

Mijn verjaardag vond plaats op 14 juli (zoals elk jaar), en dat moest gevierd worden. Niet in Hong Kong, maar in Macau; het Las Vegas van het Oosten. Wij hebben het grootste hotel én grootste casino ter wereld uitgezocht; the Venetian. 3 x zo groot als die in Las Vegas, en het 7e grootste gebouw ter wereld (qua vloeroppervlakte). En serieus, wat een gekkenhuis. Elke 5 minuten vertrekt er een volle bus vanaf de ferry (meeste mensen komen aan via het water vanaf Hong Kong). Gigantische rijen mensen. Een lobby van 1 miljard vierkante meter (ofzo). Onze suite (één van de 3000) was gelegen op de 32e verdieping van de Noord vleugel. Vanaf onze kamer duurde het een kwartier (twee liften en 2 gigantische gangen (via West en Zuid vleugels) om bij het zwembad te komen. En dan het Venetiaanse kanaal dat door ‘t casino loopt. Het lijkt niet op te houden. Honderden huisjes nagebouwd. Het licht zo dat het lijkt alsof het dag is. Sommige stukken ook een romantische zonsondergang. En dan nog het casino… Dat waren gewoon ongeveer 32 sporthallen vol automaten, roulette tafels, poker ruimtes en ga zo maar door. Er zijn 23 restaurants, een daadwerkelijke sporthal met een capaciteit van 15.000 mensen etc. Het was echt BIZAR. Florian had een kamer upgrade geregeld én een taartje :D We hebben ook nog door Macau zelf rond gelopen, een leuke Portugese settlement.

Hier was ik jarig in the Venetian!

Hier was ik jarig in the Venetian!

Vanuit Macau hebben we de boot terug genomen naar Hong Kong, waar we een laatste dagje hebben gechilld. En inmiddels zijn we in Borneo! Daarover de volgende keer meer.

Het was een bizarre reis. China is een schitterend land. Bizarre natuur, immense steden, duizenden jaren cultuur. Hier een half jaar studeren en reizen was een super mooie en ook leerzame ervaring. Over de Chinese cultuur schrijf ik binnenkort nog een blog. Nu lekker slapen.. Morgen duiken!

Kusjes

Social media:

Be first to comment